دوستان عزیز سلام :این گزارش توسط اینجانب تهبه گردیده که در شماره ۱۷۸ هفته نامه بیشاپور به چاپ رسیده و عکس العملهای متفاوتی را از سوی شهروندان به دنبال داشته که در شماره بعدی هفته نامه بیشاپور به چاپ خواهد رسید.

سالهای سال است که کامیون­ها و ماشین­های سنگین با پارک و تردد در خیابان­های اصلی و معابر شهر باعث ایجاد مزاحمت برای شهروندان و مشکلات فراوانی از جمله تخریب در زیرساخت آسفالت خیابان­ها و معابر، ایجاد آلودگی صوتی، ترافیک فراوان و حتی در مواردی باعث ایجاد تصادفات مرگبار نیز گردیده است. اما در مواقعی به جهت اعتراض شهروندان بعضاً به صورتی مقطعی برخوردهایی نیز از سوی دستگاه­های ذیربط با  متخلفان انجام گرفته است ولی به صورت ریشه ­ای و اصولی به حل این معضل پرداخته نشده است و همچنان سوالات فراوانی را در ذهن شهروندان بی­ پاسخ گذاشته است. سوالاتی از جمله اینکه:

چرا کامیون­ها در خیابان­ها و معابر کازرون اقدام به پارک و تردد می ­نمایند؟ آیا تا به حال مکانی برای پارک کامیون­ها در نظر گرفته شده است؟ چه موانعی برای برخورد با متخلفان وجود دارد؟ آیا به راستی ارگان­های مربوطه توانایی برخورد با متخلفان را ندارند؟ آیا عدم هماهنگی دستگاه­های ذیربط باعث گردیده این معضل همچنان گریبانگیر شهروندان باشد؟ و رانندگان برای پارک کامیون­ها در محدوده خارج از شهر و باربری­ها دارای چه مشکلاتی می­ باشند؟ و بالاخره وضعیت کنونی تا کی باید ادامه داشته باشد و آیا منافع عده­ای قلیل به منافع کلیه شهروندان ارجحیت دارد؟

امیدوارم که در این گزارش به سوالات شما شهروندان عزیز پاسخ داده شده باشد.

یکی از ساکنان خیابان باهنر در گفتگو با بیشاپور می­ گوید: که معمولاً پارک کامیون­ها در محدوده شمال شهر بیشتر به چشم می­ خورد همچنین وی عنوان می­ نماید که رانندگان در نیمه­ های شب و هنگامی که قصد مسافرت دارند اقدام به روشن کردن وسیله نقلیه خود به مدت طولانی و بوق زدن می­ نمایند که دیگر تا صبح خواب را از چشمان ما می ­ربایند. همچنین این شهروند اظهار می­دارد که دود متصاعد شده از این کامیون­ها آلودگی فراوانی را ایجاد کرده که در برخی موارد تنفس را برای ما مشکل نموده است. این شهروند با اشاره به مراجعات مکرر و مکاتبات فراوان به ارگان­های ذیربط جهت حل مشکل، خواستار پیگیری فوری مسوولین در این زمینه شد.

و اما شهروند دیگری که ساکن خیابان خرمشهر می­ باشد در گفتگو با بیشاپور بیان می­ دارد که: صدای بوق این ماشین­ها که در کنار منزل ما اقدام به پارک می­ نمایند تمام اعضای کوچه را کلافه نموده است همچنین این شهروند با ابراز تأسف از رفتار غلط برخی از رانندگان اظهار می ­دارد که برخی از رانندگان پا را از حد فراتر گذاشته و در معابر باریک و جلو درب منازل پارک نموده، و اقدام به تعویض لاستیک و تعمیر وسیله نقلیه خود نموده، که این عمل علاوه بر مختل شدن در رفت وآمد، آلودگی محیط را نیز را به دنبال خواهد داشت.

همچنین وی می ­گوید که فرورفتگی و تخریب آسفالت اکثر کوچه­ ها و خیابان­ها، ناشی از همین رفتار غلط رانندگان می ­باشد.

احد نیاکان عضو شورای اسلامی شهرکازرون در گفتگو با بیشاپور، با اشاره به دلایل اصلی پارک و تردد کامیون­ها در سطح شهر می­ گوید که:

پراکندگی و عدم ظرفیت کافی باربری­های شهرستان کازرون،مسافت طولانی باربری­ها تا مرکز شهر، عدم وجود وسیله نقلیه جهت انتقال رانندگان به منزل خود، عدم وجود امنیت کافی برای وسیله نقلیه و محموله باری آنها، باعث گردیده تا رانندگان اقدام به پارک ماشین­های خود در خیابان­ها و معابر نزدیک به منازلشان نمایند.

سرهنگ مسلم خداشناس رییس راهنمایی و رانندگی کازرون وعضو شورای ترافیک در گفتگو با بیشاپور بیان داشتند که : این مشکل به زمان­های بسیار قبل برمی­ گردد ولی اگر همچنان روند کار به همین مشکل ادامه داشته باشد، این مشکل حل شدنی نخواهد بود، ایشان همچنین اظهار داشتندکه مشکل فقط معطوف به پارک نمی­ باشد و به دلیل عدم وجود کمربندی در کازرون، تردد ماشین­های سنگین نیز هم به یک معضل تبدیل گردیده است. همچنین سرهنگ خداشناس با اشاره به کثرت تعداد ماشین­های سنگین در کازرون نسبت به سایر شهرها، این معضل اساسی را نیز ناشی ازهمین موضوع می­داند.

حیدر آزادیان رییس اتحادیه کامیونداران با ابراز گله نسبت به مسوولین بیان داشتند که:راننده­ ای که نیمه شب از مسافرت باز می­ گردد اگر وسیله نقلیه خود را در باربری و در خارج از شهر پارک نمایند چگونه در آن موقع شب به منزل بازگردد. در محدوده شهر نیز هیچ پارکینگی برای این امر اختصاص داده نشده است. ایشان همچنین تأکید می ­نماید که: بنده مبالغ فراوانی را در این زمینه سرمایه­ گذاری نموده و پارکینگی را به مساحت ۲۳۵۰۰ مترمربع به این امر اختصاص داده و در طول شبانه­ روز نیز هزینه فراوانی را صرف آب، برق و پرسنل می­نمایم. اما با وجود اینکه هزینه پارک کامیون در طول شب از هزینه پارک ماشین­های سبک در پارکینگ­های شهر کمتر می ­باشد، شاید تعداد کامیون­های پارک شده در این باربری در طول شبانه ­روز به تعداد ۱۰ عدد هم نمی ­رسد که دلیل اصلی آن عدم حمایت مسوولین در این زمینه می ­باشد.

عضو شورای شهر کازرون معتقد است که:

آلودگی صوتی، آلودگی هوا، افزایش ترافیک، مسدود شدن معابر، تصادفات مرگبار، تخریب آسفالت خیابان­ها از جمله آسیب­های جدی می­باشند که ازطریق پارک و تردد ماشین­های سنگین در محدود شهر ایجاد گردیده است. ایشان همچنین با اشاره به اینکه، بیش از ۴۰% هزینه روکش آسفالت خیابان­ها مربوط به تخریب آسفالت توسط ماشین­های سنگین بوده اظهار داشتند که متأسفانه به دلیل عدم وجود کمربندی در کازرون سالانه خسارات زیادی به آسفالت خیابان ۳۵متری خرمشهر وارد می­گردد. عضو شورای شهر همچنین عنوان می­نماید که: به دلیل وجود کارخانه شن در انتهای خیابان باهنر، این خیابان و خیابان­های مرتبط با آن نیز به چنین سرنوشتی دچار می­باشند و دلیل همه این موارد، نوع پوشش آسفالت خیابان­ها می­باشد که برای کامیون­ها و ماشین­های سنگین  پیش­ بینی نگردیده است و به همین علت سالانه بخش اعظمی از بودجه شهرداری صرف بازسازی و روکش آسفالت خیابان­ها می­گردد.

سرهنگ خداشناس با ابراز نارضایتی از وضعیت موجود عنوان می­ نماید که روزانه مأموران ما با متخلفان برخورد نموده و اعمال قانون می­ نمایند اما متأسفانه به دلیل پایین بودن مبلغ جریمه­ این روش از حالت بازدارنده­ ای کمتری برخوردار می ­باشد که تغییر مبلغ جریمه نیز از عهده ما خارج می­ باشد. ایشان همچنین تأکید کردند که: راهنمایی و رانندگی به دلیل کمبود نیرو و عدم پشتیبانی کافی توانایی برخورد قاطع با متخلفان را ندارد.

احد نیاکان عضو شورای شهر کازرون همچنین معتقد است که: تا زمان راه­ اندازی یک مجتمع جهت پارک ماشین­ها و تأمین امنیت محموله باری آنها و وسایل رفت و آمد رانندگان، امکان برخورد قاطع با متخلفان وجود ندارد.

رییس راهنمایی و رانندگی با اشاره به پیگیری­های فراوان جهت حل این مشکل از سوی راهنمایی و رانندگی می­گوید: که موضوع را در شورای ترافیک مطرح نموده­ایم به دنبال آن نیز جسله­ای در تاریخ ۸۸/۶/۵ در شورای ترافیک شهرستان تشکیل گردیده و تصمیم­هایی نیز در این زمینه اتخاذ گردیده است.

سرهنگ خداشناس با اشاره به اینکه راهنمایی و رانندگی به تنهایی نمی ­تواند پیگیر موضوع باشد تأکید می­نماید:شورای ترافیک شهرستان باید در این زمینه پیگیر باشد همچنین ایشان معتقد است اجرای قانون و برخورد با متخلفان به تنهایی کارساز نیست و نهادهای فرهنگی و مطبوعات محلی نیز باید اقدام به فرهنگ­سازی نموده و مردم را از لحاظ قانونی توجیه نمایند.

همچنین عضو شورای شهر کازرون به تشریح پیگیر­یهای انجام گرفته در این زمینه می­ پردازد و می­گوید: از شورای دوم تا شورای فعلی تلاش­های زیادی جهت حل مشکل انجام گرفته و جلسات متعددی با مسوولان ذیربط و نمایندگان شهرستان داشته ­ایم مکاتبات زیادی انجام گرفته و در مقاطعی برخوردهایی نیز با متخلفان انجام گرفته و حتی برخی از کامیون­ها به پارکینگ نیز منتقل شده است و اما طی آخرین جلسه شورای اسلامی شهر مصوب گردید که زمینی از طریق منابع طبیعی در اختیار پایانه­ های حمل و نقل و سازمان­های مربوطه قرار گیرد تا مکان مرتبی همراه با امکانات رفاهی کامل و در شان رانندگان عزیز مهیا شده و در اختیار این قشر زحمت­کش قرار گیرد. ولی تا چه حد این مصوبه عملی گردد بستگی به ارگان­های ذیربط دارد ایشان همچنین تأکید می­ نماید که: در صورت راه ­اندازی چنین مکانی برای رانندگان در کازرون، دیگر هیچ بهانه ­ای برای رانندگان جهت پارک کامیون­ها در محدوده شهر وجود نخواهد داشت و در آن صورت دستگاه­های مربوطه می­توانند با تمام قدرت با متخلفان برخورد نمایند.

آزادیان رییس اتحادیه کامیونداران معتقد است که: شورای ترافیک برای حل این مشکل در شرایط فعلی باید به اجرای طرح ترافیک و هدایت کامیون­ها نماید. تا این مشکل حداقل اثرات منفی کمتری را به دنبال داشته باشد. ایشان با اشاره به این موضوع که  سازمان پایانه ­ها هیچ بودجه ­ای برای احداث مجموعه متمرکز جهت پارکینگ کامیون­ها نداشته، اعلام آمادگی نمودند در صورتی که دولت زمینی را در اختیار ما قرارداد و ما را مورد حمایت قرار دهد، اقدام به احداث چنین مجموعه­ ای برای رفاه حال رانندگان و شهروندان عزیز می­نمائیم.

اما سهل ­انگاری دستگاه­ها و ارگان­های ذیربط جهت چاره ­اندیشی برای حل این معضل اساسی و دیرینه،از دلایل اصلی بی ­پاسخ ماندن اعتراضات و شکایات مردم در این زمینه می­باشد.

متأسفانه به دلیل ضعف مدیریت در برخی از این دستگاه­ها و عدم هماهنگی ارگان­های مربوط با یکدیگر باعث گردیده که این مشکل همچنان بعد از گذشت سال­ها گریبانگیر مردم این شهر باشد.

و مصداق بارز آن را می­توان به اختلافات بین مسوولین شهر جهت احداث پروژه کمربندی نام برد که باعث گردید اجرای این پروژه همچنان در هاله ­ای از ابهام قرار گیرد. پروژه ­ای که اجرای هر چه سریعتر آن امری ضروری و اجتناب­ ناپذیر به نظر می­رسد. اما مسوولین باید بدانند که با احداث جاده جدید کازرون، شیراز و خارج شدن کازرون از بن بست روزانه تعداد بسیار زیادی از ماشین­های سنگین که از مقصد جنوب به سمت شیراز در حرکتند از مسیر ۳۵ متری خرمشهر عبور می­نمایند. حال با توجه به احاطه شدن خیابان ۳۵ متری خرمشهر توسط مناطق مسکونی و واقع شدن این خیابان در میانه شهر، می­توان ادعا نمود که زنگ خطر برای مسوولین شهر به صدا درآمده است،که در صورت عدم چاره­ اندیشی سریع و به موقع می ­تواند صدمات و خسارات جبران­ ناپذیر مادی، جانی و روحی را برای شهروندان به دنبال داشته باشد. اما انتظار می­رود که شورای ترافیک شهرستان با پرداختن و پیگیری موارد فوق به صورت جدی و حمایت از علاقه ­مندان به سرمایه­ گذاری در این حوزه واستفاده از نظرات کارشناسان و متخصصان شهرسازی، هر چه سریعتر زمینه رفع این مشکل اساسی و دیرینه را به وجود آورد. اما همانگونه که رییس راهنمایی و رانندگی کازرون نیز بیان داشتند، نهادهای فرهنگی نیز باید به فرهنگ­سازی در این زمینه بپردازند. همچنین رانندگان عزیز نیز باید بر این موضوع آگاهی و اطلاع داشته باشند که ضرر و زیان ناشی از این معضل، مستقیم و یا غیرمستقیم، زندگی این قشر زحمت­کش را نیز تحت تأثیر قرار خواهد  داد.

حال باید به انتظار جلسات بعدی شورای ترافیک شهرستان نشست و دید که آیا این شورا به خواست منطقی مردم تن خواهد داد و این مصوبه را جزء رئوس برنامه­ های آینده خود قرار داده و محور اصلی جلسات بعدی این شورا حول این موضوع خواهد بود و یا اینکه همچنان مانند گذشته نسبت به رفع این مشکل بی ­تفاوت بوده و این مصوبه در حد یک حرف باقی خواهد ماند.

عید آمد وعید آمد

یاری که رمید آمد

عیدانه فراوان باد

تا باد چنین باد

در ابتدا با عرض تبریک به مناسبت آغاز سال نو و آرزوی شادباش برا ی همه دوستان عزیز ، از اینکه به دلیل مشغله فراوان کاری پایان سال و به واسطه شرایط شغلی ام موفق نشدم وبلاگم را به روز کنم ،همچنین  محبتهای شما عزیزانم را پاسخ دهم عذر خواهی می نمایم امیدوارم که با همفکری و همیاری یکدیگر بتوانیم در سال جدید تحولی نو در عرصه وبلاگ نویسی کازرون به وجود آوریم وشاهد موفقیت شهر عزیزمان کازرون در همه زمینه ها باشیم با عرض تبریک مجدد سال نو این متن را  با چند روز تاخیرتقدیم به شما عزیزان می نمایم :

این روزها،روزهایی هستند که همه نواند.روز های آخر سال روز هایی هستند که مارا می برندبه زمانهای دور،آنوقتهاکه خوشحال می شدیم که عید می آمد تا لباس نو بخریم وهر سال در آستانه سال نو بوی آن لباسهای نو به مشامم می رسدروزهایی که مادر سبزه می ریخت.روزهایی که صمیمیت و صداقت در صورتها موج می زد .چشمهایی که در لحظه تحویل سال به پدر دوخته شده بود که پای سفره هفت سین قرآن تلاوت می کرد و لحظه شماری می کردیم تا سال نو تحویل شود تا عیدانه خود را از پدر و مادر دریافت کنیم و شادی عمیقی را حس کنیم و رها شدن در کوچه تا با سایر همسن و سالان عیدانه را به رخ یکدیگر بکشیم .روز هایی را که در خانه قدیمی  پدر بزرگ به یاد می آورم که همه نوه ها دور پدربزگ و مادربزرگ به صف می ایستادیم تا عیدانه را دریافت کنیم و ساعتها را با شوخی و خنده و صمیمیت در کنار هم می گذراندیم .روزهایی که با تمام وجودمان اعتقاد داشتیم در سال نو باید کینه ها را دور بریزیم و می ریختیم و دستها را بچه گانه می فشردیم برای دوست ماندن ، برای محبت کردن و برای زندگی. روزهایی که باور داشتیم می توانیم با دلهای روشن دنیا را روشن کنیم روزهای تاریکی را باور نداشتیم روزهایی که امید در وجودمان شنا می کرد.دستهایمان باز بودند برای فشردن دستی دیگرو مهرورزی،بی آنکه معنی لغت مهر را بدانیم چیست ؟یا چگونه آن را می نویسند .روزهایی که دوست داشتیم بزرگ شویم و فکر می کردیم که بزرگ شویم همه چیز را بدست خواهیم آورد،روزهایی که فهمیدیم که اگر اندیشه هامان را بزرگ نکنیم فقط گذر عمر ما را پیر می کند. روزهایی که با شور و شوق لحظه شماری می کردیم تا پیک نوروزی را تحویل بگیریم و لی همیشه روزهای آخر یادمان می آمد که پیکمان  را ننوشته ایم و عجولانه آن را سیاه می کردیم تا تکلیف را انجام داده باشیم .روزهایی که فهمیدیم درس واقعی را زندگی به ما می دهد.سالها گذشت و هنوز بچه هایی در شادی بزگ شدن ،سالها را تحویل می گیرند و تحویل می دهند و هنوز عشق به زندگی در همه جریان دارد.

سال نو بر همه دوستان مبارک باد

۳۶سال پیش در پیمانی جهانی که برای حفاظت از تالاب های دنیا در ایران ( رامسر)بسته شد ، تصمیم گرفته شد که ایران یکی از تالاب های با ارزش خود را به عنوان مرکز پژوهش جهانی تالاب ها تحت مدیرت ویژه بین المللی قرار دهد. گروهی از کارشناسان  ایرانی و همچنین گروهی از کارشناسان جهان که از وضعیت تالابهای ایران آگاه بودند ، پس از بررسی  از نظر تنوع پرندگان و زیبایی چشم انداز ها  ، منطقه ارژن و پریشان را برای این منظور انتخاب کردند .

این دو عامل مهم باعث شد که در بهمن ماه ۱۳۵۱ منطقه ای به وسعت ۱۹۱ هزار هکتار با عنوان پارک بین المللی International park انتخاب شود که دو تالاب ( دریاچه ) ارژن و پریشان در وسط این  پارک قرار می گرفتند .

درسال  ۱۳۵۳ به علت یکسری مشکلات اجرایی یکباره سطح منطقه مورد نظر به  ۶۵ هزار هکتار کاهش داده شد و عنوان آن به پارک ملی ( National Park    ) تنزل یافت ولی خوشبختانه در همان سال ۱۹۷۴ پارک ملی ارژن و پریشان  از طرف یونسکو  به عنوان ذخیره گاه زیستکره (Biosphere Reserve   ) برگزیده شد و به دنبال آن در  ۱۳۵۴ (۱۹۷۵)  از این ذخیره گاه زیستکره دو تالاب ارژن و پریشان در  فهرست رامسر یا تالاب های بین المللی قرار گرفتند.

در فاصله ۳۳ سال گذشته ، ۶ هزار هکتار دیگر از مساحت این ذخیره گاه زیستکره کاسته شد و مساحت آن به  ۵۹۲۷۹   هکتا ر رسید (اطلس مناطق حفاظت شده – سازمان حفاظت محیط زیست چاپ ۱۳۸۵) تالاب های  ارژن و پریشان   حدود ۱۰ درصد مساحت ذخیره گاه ارژن و پریشان را تشکیل می دهند.

بنا بر شواهدی که بدست آمد متاسفانه تنها کمتر از  ۳/۰ ( سه دهم  درصد) این منطقه مهم  مورد حفاظت مستمر و معنی دار قرار گرفته است که آنهم به یمن طرح حفاظت گوزن زرد ایرانی و احداث  ایستگاه تحقیقاتی آن Station Cervus Dama Research به عنوان منطقه امن تحت حفاظت قرار گرفته است.

با توجه به ۱۹۱ هزار هکتار اولیه که دارای ارزش تنوع زیستی جهانی بوده و می توانست مایه افتخار هر ایرانی باشد و از زاویه ای دیگر مسئولیت عظیمی را پیش رو بگذارد اما پس از گذشت ۳۳ سال، علیرغم اعلام حفاظت  برای تنها بخشی از مساحت اولیه (  ۳۱ درصد  ) این منطقه  از انواع حفاظت هایی که ویژه ذخیره گاه های زیستکره است تاکنون محروم مانده است.

این مهم زمانی ابعاد خطر ناکی به خود می گیرد که جاده جدید   ارژن – کازرون   بدون توجه به توسعه های جانبی آن از میان این ذخیره گاه عبور داده شده است،  به گونه ای که در همان گام اول جنگل های باستانی بلوط ” دشت بَرم Dasht-e barm”تخریب و به دو نیم تقسیم می شود .

تنوع گیاهی : طبق  آخرین اطلاعات رسمی منعکس شده (  اطلس مناطق حفاظت شده.) ۴۰۷ گونه گیاهی در منطقه شناسایی شده است که برخی از آنها عبارتند از :

بلوط ایرانی Quercus Brantii Lindl.Var. Persica

ارجَن( ارژن ) (Amygdalus Scoparia ) – این گونه از بادام کوهی معمولی کوچک تر است و دارای خار

تنگرس(بادام خار آلود ) lycioides  Amygdalus ( انحصاری در ایران )

بادام شیرازی Amygdalus glauca Browicz       (  انحصاری در ایران )

مُورد Myrtus communis این گونه روزگاری تحت عنوان موردستان ها در اطراف پریشان بوده ولی اکنون  نمودی ندارند مشابه جنگل های کنار

بَنه که  در زبان محلی به آن” کُلخُنگ “  و بَنِک هم می گویند Pistacia atlantica

کنار(سدر )    کازرونی Ziziphus Lotus این گونه روزگاری به شکل انبوه در اطراف تالاب پریشان بوده است که امروز بسیار کم شده است .

کیکم دشت ارژنی Acer monspessulanum l. subsp. Cinerascens

زالزالک (زالزالک زرد ) Crataegus

گز Tamarix stricta

زبان گنجشک Fraxinus

ارس JUNIPER در ارتفا عات بیش از ۲۰۰۰ متر  و بالاتر از جنگل های بلوط ( به شکل پراکنده )

انواع گون ها

داغداغان

و انواع گیاهان تالابی نظیر آلاله آبزی –جگن -یال اسبی – لویی و …

تالاب بین المللی پریشان

تالاب پریشان یک تالاب تکتونیکی است بدین معنا که چاله ایجاد شده آن در اثر تغییرات سطح زمین در میلیون ها سال پیش بوجود آمده است .

مختصات جغرافیایی: ۵۱ درجه و۴۸  دقیقه طول شرقی و ۲۹ درجه و ۳۱ دقیقه عرض شمالی

منشاء تامین آب تالاب بین المللی پریشان :

تالاب پریشان  در  زون کم شیب و فرو رفته ( ناودیس )  کازرون – پریشان  قرار گرفته است .  این زون کم شیب ( ۳ تا ۵ درصد ) در میان رشته کوه های مرتفع تا نسبتاً مرتفع آهکی و مارنی  قرار دارد. این زون اکثر مناطق جمعیتی شهرستان کازرون را در خود جای داده است که بزرگترین آن شهر کازرون است  که با تالاب پریشان حدود ۱۲ کیلومتر فاصله دارد.

آب تالاب پریشان  بخشی از طریق سیل آبهای  فصلی و نیز ریز آبه های  کوه های محدوده آن تامین می شود . اما  بخش مهمی از آب تالاب از طریق چشمه ها تامین می شودکه در اطراف  تالاب  و یا در زیر تالاب بروز و ظهور دارند و علت آن ساختار زمین شناسی ذخیره گاه ارژن و پریشان است . به علاوه  در مطالعات رسمی موجود بخش مهمی از چشمه های تامین کننده آب پریشان منتسب به آب های زیر زمینی دشت کارستی ارژن دانسته شده است.

در کشور ایران با آنکه خشکی و خشکسالی جزو واقعیت های اقلیمی آن است و بخش عمده آب های کشور متکی به آب های زیرزمینی است. ولی متاسفانه عدم مدیریت خردمندانه منابع آبی زیرزمینی و عدم توجه  به آبخوانداری و بی توجهی به آبخیز ها، تاکنون لطمات جبران ناپذیری به منابع آبی وارد آورده است که صدمات ناشی از آن در پایین دست،   سالها بعد بروز خواهد کرد  و شرایطی را بوجود می آورد که دیگر هیچ چاره  ای برای آن متصور نیست.

بنابر این با توجه به منشاء آب تالاب بین المللی پریشان از دشت کارستی ارژن ، اگر این ذخیره گاه زیستکره به شکل یک اکوسیستم واحد دیده نشود و مدیریت حفاظتی همه جانبه نگر بر آن  اعمال نشود، قطعاً چشم انداز روشنی برای ماندگاری تالاب بین المللی پریشان  وجود نخواهد داشت

توجه داشته باشیم که طرح های حفاظتی تالاب بین المللی پریشان بدون نگرش اکوسیستمی به کل منطقه  ذخیره گاه زیستکره و همچنین زون کازرون – ارژن  موفق نخواهد بود .  به عنوان مثال “طرح ملی حفاظت ازدریاچه‌ پریشان “که  بامشارکت صندوق تسهیلات بین الملی ‪ GEF با اعتبار ۱۲ میلیون دلار در حال اجراست (   ‪۹ میلیون دلار آن را جمهوری اسلامی ایران و سه میلیون دلار آن از محل صندوق تسهیلات جهانی دفتر عمران ملل متحد، تامین خواهد شد) این طرح که از امسال (۱۳۸۶ ) با کمک مشاورین داخلی و بین‌المللی  شروع شده و تا هفت سال  به طول می انجامد چنانچه به پیامد هایی که  در پی احداث جاده ارژن – کازرون بوجود خواهد آمد  نظیر شهر ک سازی هایی که  شایعه آن وجود دارد و توسعه های فله ای که به دنبال خواهد داشت توجه نشود  و آن را مورد نظر قرار ندهند !!  بعد از هفت سال  متوجه می شویم که  تالاب پریشان به دلیل کاهش آب به اندازه ای کوچک شده که اهمیت فعلی خود را از دست داده است .

از طرفی تا کنون اطلاعات شفافی نیز در مورد میزان حق آبه دریافتی تالاب بین المللی پریشان  از بخش های  پایین دستی شهر کازرون ( ناودیس کازرون – پریشان ) ارائه نشده است. اما پخش این شایعه  از  سوی مردم قابل تامل است که : از زمانی که نیروگاه سیکل ترکیبی کازرون  اقدام به حفر بیش از ۱۵  حلقه چاه کرده است، آب تالاب پریشان کاهش یافته است

نام محلی چشمه ها از روستا هایی گرفته شده اند که این چشمه ها در آن قرار دارند و عبارتند از : چشمه قلعه نارنجی – چشمه  پل آبگینه – بردکان – نارکی – پریشان – نیلو- فلانک – آب موردک – خواجه – کب – کر آب – چشمه آبسیرو – چشمه هلک – چشمه آبگرم – هر عریان

ارتفاع آن از سطح آب های آزاد ۸۲۰ متر است.گفتنی است تالاب بین المللی پریشان با تالاب بالادست  آن ( تالاب بین المللی ارژن) با فاصله خطی کمتر از ۱۵ کیلومتر، اختلاف سطحی معادل   ۱۱۹۵ متر را داراست که در نوع خود پدیده کم نظیری است .

حداکثر طول تالاب معادل  ۱۸ کیلومتر  با جهت شمال غرب – جنوب شرق

میانگین عمق حدود ۵ر۱ متر است و عمیق ترین قسمت های تالاب  در بخش غربی آن قرار دارد  .

دمای آب در مرداد ماه به حدود ۳۰  درجه سانتیگراد نیز می رسد.

متوسط  بارندگی سالانه منطقه پریشان حدود ۴۳۷ میلیمتر است . که با توجه به الگوی مناطق خشک و نیمه خشک از ۱۱۷ میلیمتر تا ۶۹۶ میلیمتر در یک دوره ۲۰ ساله در نوسان بوده است .

ماهیان بومی و میزان صید : برطبق تابلوی شناسایی نصب شده در کنار تالاب پریشان ماهیان بومی پریشان عبارتند از :  زردکBarbus luteus – سرخه Barbus grypsus– ماهی دمبرک Mugilla abu- – و ماهیان غیر بومی معرفی شده به تالاب عبارتند از : کپورCyprinus – آمور – فیتوفاگHypophtaemichtyys Molitrix که در سال ۱۳۶۸ به تالاب  وارد شده اند . بر اساس اطلاعات موجود در “سایت شیلات فارس”  ،  ماهیان معرفی شده به تالاب تاکنو ن  مشکلات عدیده ای را برای تالاب بین المللی پریشان بوجود آورده اند و نیز میزان صید بر اساس اطلاعات همین سایت در زمان مجاز ، ۹۵ تن و در زمان غیر مجاز به ۱۱۰ تن می رسد ولی در حال حاضر به دلیل صید بی رویه از وزن ماهی ها کم شده است  به عنوان مثال وزن گونه   زردک پریشانی  از میانگین  ۸۰۰-۹۰۰ گرم  به میانگین ۱۰۰ تا ۲۰۰ گرم کاهش داشته است .

شناور های این تالاب  به تعداد ۲۰ فروند مجهز به موتور های ۴۰ اسب است بقیه قایق ها به تعداد ۱۵ فروند قایق پارویی است (سایت شیلات فارس )

• همسایگان تالاب: ۱۷ روستا  به عنوان همسایگان تالاب شناخته شده اند که عموماً به کشاورزی  مشغول هستند . این  روستا ها عبارتند از : ۱-زوالی ۲- شهرنجان ۳- پل آبگینه  و پوزه آبی  ۴- ایازآباد ۵- سیف آباد ۶- ملا اره ۷- کنار خشک ۸- نرگس زار ۹ کرائی ۱۰- ده پاگان ۱۱- سی سخت علیا و سفلی ۱۲- قلات نیلو ۱۳- فامور ۱۴- پریشان ۱۵- عرب فامور ۱۶- هلک – ۱۷ -  عشایر قرمزی ( طایفه ای عشایر که محل سکونت گرمسیری در اینجا دارند) شایان ذکر است در این منطقه نظیر بیشتر مناطق ایران سیستم های تصفیه فاضلاب وجود ندارد  و مشخص نیست چه میزان از  فاضلاب های خانگی و کشاورزی این  ۱۷ روستا به تالاب بین المللی نفوذ می کند .

• معیشت همسایگان تالاب: اطراف تالاب پریشان را  چنانچه در تصویر ماهواره ای نیز به خوبی مشهود است اراضی کشاورزی،   احاطه کرده است ( رنگ قرمز در تصویر ماهواره ای ) مطابق با آنچه که شنیدیم و دیدیم،  در زمینهای پایین دست تالاب گوجه فرنگی و کاهو و شمال غربی آن  فلفل  کشت می شود. ردیف های کشت شده زمین های کشاورزی که با پوشش های طولانی پلاستیکی پوشانده شده بود منظره زشتی را در تالاب بوجود آورده بود و مزارع پلاستیک را در ذهن متبادر می کرد.  به گفته اهالی استفاده از سم و کود بدون هیچ نظارتی به شکل وسیع  انجام می شود.  برای آماده سازی زمین ابتدا از کود حیوانی استفاده می شود که به دلیل ارزان بودن کود مرغ،  بیشتر از کود مرغداری ها استفاده می شود . این کود ضمن ایجاد فضایی بد بو موجب ازدیاد مگس و پشه شده که باعث بروز بیماری در اهالی می شود . از کود های دیگری که مورد استفاده وسیع قرار می گیرد می توان به کود سفید اشاره کرد که کود نیتراته است . اگر چه موجب رشد محصولات می شود ولی برای تالاب بین المللی به یقین مشکل ساز است .

جهاد سازندگی پیشتاز در تخریب و خشک کردن بخشی از تالاب : حدود ۱۵ سال پیش جهاد سازندگی کازرون طرح پرورش ماهی ”  شهید خیرالله خسرو فر”  را در منطقه اجرا می کند . این طرح  با شکست مواجه می شود ولی حاصل آن  خشک کردن بخشی از قسمت  شرقی تالاب می شود .

ارژن و پریشان ذخیره گاه زیستکره  با دو تالاب بین المللی در آستانه تخریب های بنیادی

ولی در پایان  لازم است یک بار دیگر به مهم ترین تهدیدی که بر این منطقه سایه افکنده است اشاره و تاکید شود و آن چیزی نیست جز توسعه ای که پس از افتتاح راه جدید ارژن – کازرون در کمین ذخیره گاه زیستکره ارژن و پریشان نشسته است .

این جاده که از دل این ذخیرگاه زیستکره عبور می کند جاده ای است که در اولین مرحله با قطع جنگل های باستانی بلوط  “دشت برم ” کار خود را آغاز کرده است.

جاده ای که  تنها برای حفر تونل های آن نزدیک به ۴ میلیون متر مکعب از دل کوه های آهکی( منبع تغذیه سفره های آب های زیرزمینی و چشمه های منطقه ) آن خاک برداشته شد و معلوم نیست این خاک ها  در کجای این ذخیر ه گاه زیستکر ه تلمبار شده است . جاده ای که برای خاکریزی آن بنا بر  ارقام طرح ،  ۲ میلیون و سیصد هزار متر مکعب خاکریزی شد. گفته نشد که این خاک ها را از کجا آوردند ولی نمونه هایی که ما مشاهده کردیم  از مسیل ها و دشت برم بود!  جاده ای که می توانست گزینه های  دیگری  جایگزین آن  باشد. ولی در احداث راه ها ی کشور  اصولاً چیزی به عنوان  مناطق حفاظت شده  محلی از اعراب  ندارند .

بیش از یک دهه است که  راه سازی در دل مناطق حفاظت شده که کمتر از ۷ درصد این سرزمین را  تشکیل می دهد به یک مصیبت جدی تبدیل شده است  و  حقوق نسل ها و میراث طبیعی یک ملت به هیچ انگاشته می شود .  نمونه های این نوع تجاوز به میراث ملی و طبیعی نسل ها را می توان در ذخیره گاه  زیستکره گلستان ، ارومیه ، ارسباران و …پارک های ملی خجیر، سرخه حصار ومنطقه حفاظت شده البرز مرکزی و … مشاهده کرد .

این راه با هزینه ای معادل  چهل و پنج میلیارد تومان ساخته شد ولی هرگز رقم واقعی هزینه هایی که شامل ارزش جنگل های باستانی بلوط  نابود شده ، خاک های پرگهر این جنگل ها و دیگر خاک های مراتع ارتفاعات ، زیستگاه های گیاهی و جانوری نادر ، چشمه های تخریب شده و … محاسبه و اعلام نشد که  در آن صورت قضاوت در مورد اقتصادی بودن راه امکان پذیر می بود .

و تازه خود راه اول ماجراست . از آغاز احداث جاده،  زمین خواران  بسیاری در کمین تصاحب زمین های جنگلی و مرتعی پر ارزش اطراف راه نشسته و نقشه می کشند . به عبارتی احداث این راه را می توان به معنی ایجاد راه میانبری برای آنانی دانست که سالها چشم طمع به تصاحب این منطقه با ارزش دوخته بودند تا میراث طبیعی یک ملت را به نام خود سند بزنند نظیر خجیر – سرخه حصار – کلاردشت – لواسانات – فشم – میگون – شمشک- کجور و …  به علاوه  با توجه به دیدگاه سازمان حفاظت محیط زیست در سالهای اخیر بویژه در دولت اخیر که واگذاری ، فروش و اجاره مناطق حفاظت شده  برای گسترش صنعت توریسم  را روا می دارد ،  باید به یقین منتظر بود تا سازمان حفاظت محیط زیست  زمین های با ارزش این ذخیره گاه مهم زیستکره  یعنی میراث طبیعی یک ملت را در طبق پیشکش  تقدیم هر کسی کند که به بهانه گسترش صنعت توریسم پا به منطقه می گذارد   !

اما بار دیگر و در موردی مشابه بر اساس جهل و ناآکاهی برخی افراد دریاچه پریشان می رود تا به سرنوشت دشت برم دچار گرددو افرادی وحشیانه به جان این نگین فیروزهای افتاده اند و به جای عبرت گرفتن از دشت زیبای برم آگاهانه و یا نا آگاهانه به فکر ضربه زدن به این گنجینه بین المللی می باشند.به راستی بدانید که حافظان اصلی پریشان (اهالی محترم اطراف دریاچه)هیچگاه حاضر به نابودی فرزند خود یعنی پریشان نخواهند بودو در این میان افراد سود جو و فرصت طلب در اندیشه ارزش افزوده زمینهای خود می باشندو اما کسانی که ناآگاهانه از این افراد حمایت می کنند بدانند که روزی فرا خواهد رسید که حسرت فرصتهای از دست رفته را خواهند خورد.وآیا این منطقی است که به بهانه گسترش صنعت توریسم و بدون انجام کار کارشناسی به جان این دریاچه مظلوم افتاده و در واقع تیر خلاص را به دریاچه و صنعت توریسم کازرون وارد نمائیم.                                                                                                                                                                  درپایان بایدبه این سوال پاسخ داد که آیا این طرح دارای توجیه زیست محیطی و اقتصادی می باشد ؟و با احداث این جاده چه چیزی را از دست داده و دربرابر آن چه چیز را به دست خواهیم آورد؟

منبع:http://www.earthwatchers.org

با اندکی تغییر

پس از گذر از فراز پریشان و عبور از جنگلهای انبوه و شقایقهای زیبای دشت برم و در میان کوههای سر به فلک کشیده به طبیعت بکری به نام “دردانه ” می رسیم  که تاکنون از دست متجاوزین به طبیعت در امان مانده است .این روستا در ۴۵ کیلومتری شمال شرقی کازرون ودر انتهای دشت برم در مجاورت روستای بورنجان واقع گردیده است.پوشش جنگلی انبوه و متراکم از درختان بلوط که باغات این منطقه را محصور نموده ،چشمه سارهای زیبا، پوشش گیاهی قوی ، درختان سر سبز و سر به فلک کشیده که”قدمت برخی از آنها به چند صد سال می رسد” مناظر بی نظیر باغ های گردو ،بادام، آلو، انارو انگور، جنگلهای پر پشت بلوط که چون چتری سبز بر فراز این منطقه کشیده شده است ،همچنین عبور رودخانه فصلی از دل این باغات این روستا را به محیطی مصفا و دلگشا تبدیل کرده است که چشم هر بیننده ای را به خود جذب می کند.
چون این روستا در منطقه ای کوهستانی واقع گردیده است باغات آن در دامنه کوهها واقع شده که با هزاران زحمت آن را به صورت پلکانی درآورده و در فصل برداشت برای حمل و نقل محصولات باید از راههای مالرو عبور نمایند ودر کل سختی ومشقتهای فراوانی را متحمل می شوند اما همچنان این طبیعت بکر را حفظ نموده اند.
شغل اصلی مردم این روستا باغداری و دامداری می باشد محصولات باغی شامل گردو بادام آلو انگور انجیر عناب و طمشک می باشد.
اهالی این منطقه در فصل بهار و تابستان برای برداشت محصولات منازلی را به صورت موقت و به شکل کپر در دل باغات بنا می کنند که با شروع فصل سرما و پایان یافتن برداشت محصولات به دشت مجاور کوه یعنی منازل دائمی خود کوچ می نمایند.
با گسترش زندگی شهری متاسفانه اکثر اهالی این منطقه به شهر مهاجرت نموده و تاحدود زیادی این روستا خالی از سکنه گردیده است .

حال که این طبیعت زیبا و یکر را به شما معرفی نمودم بیائیم قول دهیم که در صورت بازدید از این منطقه در  در حفظ و حراست آن بکوشیم و از اسیب رساندن به این طبیعت زیبا خوداری نماییم چرا که آنجاست که می توانیم طعم یک تفریح سالم را چشیده و روزهایی را که از گرمای طاقت فرسای تابستان و آلودگی هوا کلافه شده ایم  به این منطقه بسیار خوش آب و هوا سفر نموده وبا نوشیدن آبهای گوارای آن وکمی استراحت در سایه سارهادر کنار جوی های روان لذت ببریم . ودر یک کلام بیایید قول دهیم که این طبیعت زیبا را از حالت بکرش خارج نکنیم.

انشا ءاله در آینده ای نزدیک تصاویری بسار زیبا از این بهشت گمشده را در همین وبلاگ خواهم گذاشت.

با سلام

دوستان عزیز ،همشهریان،صاحبنظران و دلسوزان کازرونی

بیائید با امضاء اینترنتی از مرگ تدریجی پریشان جلوگیری نمائیم .بیاییم عرصه را بر فرصت طلبان و متجاوزین به طبیعت تنگ نمائیم و بدانید که تنها مردم و افکار عمومی هستند که می توانند از بروز یک فاجعه زیست محیطی جلوگیری نمایندبا ارسال پیام و sms سایر دوستان و نزدیکان خود را از این فاجعه با خبر نموده و به امضا این طومار الکترونیکی دعوت نمائید و با شرکت در جشن بزرگ تالابها که در روز ۱۴ بهمن در کنار پریشان برگزار می گردد ثابت نمایید که هنوز پریشان را فراموش نکرده  وبه فکر احیای آن هستید.

زنده باد کازرون و کازرونی

با ثبت امضا در این آدرس به جمع سایر فعالین مدافع پریشان بپیوندید:

http://parishanlake.blogfa.com/page/petition.aspx