هنوز عشق به زندگی در همه جریان دارد (سال نو مبارک)

ارسال شده توسط سید مجتبی امامی | در دسته‌بندی نشده | تاریخ ۰۱-۰۱-۱۳۸۸

۰

عید آمد وعید آمد

یاری که رمید آمد

عیدانه فراوان باد

تا باد چنین باد

در ابتدا با عرض تبریک به مناسبت آغاز سال نو و آرزوی شادباش برا ی همه دوستان عزیز ، از اینکه به دلیل مشغله فراوان کاری پایان سال و به واسطه شرایط شغلی ام موفق نشدم وبلاگم را به روز کنم ،همچنین  محبتهای شما عزیزانم را پاسخ دهم عذر خواهی می نمایم امیدوارم که با همفکری و همیاری یکدیگر بتوانیم در سال جدید تحولی نو در عرصه وبلاگ نویسی کازرون به وجود آوریم وشاهد موفقیت شهر عزیزمان کازرون در همه زمینه ها باشیم با عرض تبریک مجدد سال نو این متن را  با چند روز تاخیرتقدیم به شما عزیزان می نمایم :

این روزها،روزهایی هستند که همه نواند.روز های آخر سال روز هایی هستند که مارا می برندبه زمانهای دور،آنوقتهاکه خوشحال می شدیم که عید می آمد تا لباس نو بخریم وهر سال در آستانه سال نو بوی آن لباسهای نو به مشامم می رسدروزهایی که مادر سبزه می ریخت.روزهایی که صمیمیت و صداقت در صورتها موج می زد .چشمهایی که در لحظه تحویل سال به پدر دوخته شده بود که پای سفره هفت سین قرآن تلاوت می کرد و لحظه شماری می کردیم تا سال نو تحویل شود تا عیدانه خود را از پدر و مادر دریافت کنیم و شادی عمیقی را حس کنیم و رها شدن در کوچه تا با سایر همسن و سالان عیدانه را به رخ یکدیگر بکشیم .روز هایی را که در خانه قدیمی  پدر بزرگ به یاد می آورم که همه نوه ها دور پدربزگ و مادربزرگ به صف می ایستادیم تا عیدانه را دریافت کنیم و ساعتها را با شوخی و خنده و صمیمیت در کنار هم می گذراندیم .روزهایی که با تمام وجودمان اعتقاد داشتیم در سال نو باید کینه ها را دور بریزیم و می ریختیم و دستها را بچه گانه می فشردیم برای دوست ماندن ، برای محبت کردن و برای زندگی. روزهایی که باور داشتیم می توانیم با دلهای روشن دنیا را روشن کنیم روزهای تاریکی را باور نداشتیم روزهایی که امید در وجودمان شنا می کرد.دستهایمان باز بودند برای فشردن دستی دیگرو مهرورزی،بی آنکه معنی لغت مهر را بدانیم چیست ؟یا چگونه آن را می نویسند .روزهایی که دوست داشتیم بزرگ شویم و فکر می کردیم که بزرگ شویم همه چیز را بدست خواهیم آورد،روزهایی که فهمیدیم که اگر اندیشه هامان را بزرگ نکنیم فقط گذر عمر ما را پیر می کند. روزهایی که با شور و شوق لحظه شماری می کردیم تا پیک نوروزی را تحویل بگیریم و لی همیشه روزهای آخر یادمان می آمد که پیکمان  را ننوشته ایم و عجولانه آن را سیاه می کردیم تا تکلیف را انجام داده باشیم .روزهایی که فهمیدیم درس واقعی را زندگی به ما می دهد.سالها گذشت و هنوز بچه هایی در شادی بزگ شدن ،سالها را تحویل می گیرند و تحویل می دهند و هنوز عشق به زندگی در همه جریان دارد.

سال نو بر همه دوستان مبارک باد